قیمت لحظه‌ای ترون

کارمزد پایین و نهایی‌شدن چندثانیه‌ای، ترون را به مسیر پیش‌فرض انتقال تتر تبدیل کرده است. برای مبالغی که کاربر عادی جابه‌جا می‌کند، تفاوت کارمزد میان TRC-20 و ERC-20 محسوس است و در انتقال‌های مکرر خودش را نشان می‌دهد.

نتیجه این شده که بسیاری از کاربران TRX را نه برای سرمایه‌گذاری، بلکه صرفاً برای پرداخت کارمزد انتقال تتر نگه می‌دارند.

ترون به‌جای دریافت کارمزد ثابت در هر تراکنش، دو منبع به نام انرژی و پهنای باند تعریف می‌کند. کاربر می‌تواند با قفل‌کردن مقداری TRX این منابع را به دست آورد و تراکنش‌هایش را با هزینه‌ی بسیار کمتر انجام دهد.

اگر این منابع را نداشته باشید، شبکه معادل آن را مستقیماً از موجودی TRX شما کم می‌کند. برای کاربری که گاهی انتقال می‌دهد این ساده‌ترین حالت است؛ برای کسی که مرتب تراکنش دارد، قفل‌کردن TRX به‌صرفه‌تر می‌شود.

اگر تتر خود را روی شبکه‌ی ترون برداشت می‌کنید، کارمزد شبکه با TRX پرداخت می‌شود، نه با تتر. یعنی داشتن موجودی تتر به‌تنهایی کافی نیست و مقدار کمی TRX هم لازم است.

مقدار دقیق به وضعیت لحظه‌ای شبکه بستگی دارد و در زمان ثبت برداشت به شما نمایش داده می‌شود. این نکته یکی از رایج‌ترین دلایل شکست برداشت برای کاربران تازه‌وارد است.